Dochters zijn bijzonder!

Dochters… Marco Borsato zong er al over, dat de tijd zo snel gaat en hoe bijzonder dochters zijn en ik kan het alleen maar beamen.  Dat besef ik me des te meer als ik onze koelkast schoonmaak, die na 25 jaar trouwe dienst de deur uitgaat. Waar is de tijd gebleven? Plots valt mijn blik op de sticker van Winnie de Poeh, die op de koelkastdeur is geplakt. Mijn dochter was er verzot op (hééél lang geleden)…

En dat is nog zacht uitgedrukt. Op tweejarige leeftijd was ze min of meer verslaafd aan het schattige beertje en zijn vriendjes. Wie kent nu niet de avonturen van Winnie de Poeh, Teigetje en Knorretje?

Honderd Bunderbos

Óp haar tweede verjaardag kreeg ze de film ‘Het grote verhaal van Winnie de Poeh’ cadeau. En… de (video) film is bijna ‘grijs’ gedraaid. Ze kende de teksten allemaal uit haar hoofd (wat wil je na 110 keer dezelfde film te hebben gezien?) en ze zong alle liedjes luidkeels mee. Winnie beleefde avonturen in het Honderd Bunderbos (grappige naam voor een bos). Ook wij deden vrolijk mee. Gebruiken (hoe gek?!) nog steeds de term ‘waaibomendag’ als het hard waait. En nog steeds vind ik het liedje ‘Voor altijd en eeuwig’ (dat is wel een hele lange tijd, zegt Poeh) ontroerend. Inderdaad, dat is wel een heel lange tijd.

Vriendjes komen en vriendjes gaan

Niets is voor altijd en eeuwig. Kon ik de tijd maar even terugdraaien. Mijn dochter, tevreden slapend, met haar duimpje in de mond en haar knuffel. Twee jaar. Nog geen zorgen… Geen slapeloze nachten. Toen ik nog de allerliefste mama voor haar was. Inmiddels zijn we negentien jaar verder en ziet het leven er een stuk anders uit. Dochter is inmiddels al de deur uit. Terugkijkend op de tijd weet ik dat dochters bijzonder zijn. Met dochters heb je (meer) zorgen. Wie brengt haar vanavond naar huis? Met wie komt ze nu weer thuis? Vriendjes komen… en vriendjes gaan. Bij de één hang je de vlag uit, bij een ander laat je een traan (het rijmt, maar is zo)…  Met een dochter heb je toch een speciale band, want er is als moeder toch die herkenning. Dochters zijn speciaal. Dochters weten je te raken in iedere vezel van je lijf.  Dochters brengen je tranen. Geluk. Maar ook zoveel meer. Met dochters is het leven nooit saai. Maar soms verlang ik toch even terug naar de rust van het Honderd Bunderbos.